Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

Εσπερινή κατάνυξη και Βυζαντινή απόχρωση...

Την ηρεμία, τη γαλήνη, την επικοινωνία, δύσκολα τη βρίσκει κάποιος τις μέρες του καλοκαιριού στο νησί.
Κόσμος πάει κι έρχεται. Τουρίστες, ξεναγοί, γκαρσόνια, κουβαλητάδες, ξενοδόχοι, μεροκαματιάρηδες άνθρωποι, βρίσκονται σε συνεχή κίνηση για την εξασφάλιση .... των επιγείων αγαθών!
Όσο κι αν μας βροντοχτυπάει την πόρτα η οικονομική ύφεση, δεν παύουμε να ελπίζουμε για λίγο παραπάνω κέρδος, να νιώσουμε πιο ασφαλείς, πιο άνετοι, μα κυρίως, να εξασφαλίσουμε τις υπέρογκες υποχρεώσεις προς την εφορία, κάθε είδους πλέον...
Κι όμως μια διακοπή σ αυτό τον νευρωτικό ρυθμό του καλοκαιριού έγινε για μιάμιση ώρα χθες, μόλις έπεφτε το φως του ήλιου πίσω απ το νησί της Σκιάθου.
Εκεί που ξεμπάρκαρε (αποβιβάστηκε) ο πολιούχος μας Δεσπότης κάποτε, ο άγιος Ρηγίνος. Στην κώμη του Έληους. Οι ντόπιοι το λέμε και Νέο Κλήμα.
Στον ιερό ναό των αγίων Αναργύρων, οι Εθελοντές του Δήμου Σκοπέλου, παρακάλεσαν τον παπα Νικόλα τον ταπεινό και γλυκύ εφημέριο, να κάνει αγάπη και να ιερουργήσει για χάρη τους.
Ώρα εσπερινού κι οι ψάλτες μελώδισαν το "Κύριε εκέκραξα..." του βαρέως ήχου. Δύσκολη μελωδία για τον πρωτάρη στα βυζαντινά, έχει όμως την ιδιότητα να γαληνεύει, να συνεπαίρνει και να βάζει τον πιστό σε βαθείς  συλλογισμούς, για την πορεία μας σ αυτό τον κόσμο.  Για τα όνειρα που ζούμε και προσμένουμε, τις μικρές και μεγάλες επιθυμίες που γεμίζουν την ψυχή μας και μας κάνουν  πολλές φορές να χάνουμε την ουσία των πραγμάτων και των θεμάτων στη ζωή μας.
Συνοδοιπόροι σ αυτή τη βυζαντινή μουσική διαδρομή, δυο ταπεινοί σκοπελίτες της διασποράς.... Ο κ. Στάθης Καραγιώργος, διαπρέπων στην μακρινή Ελβετία στην μουσική σκηνή της όπερας, κι ο κ. Κώστας Σύρος εκπαιδευτικός θεολόγος.  Κι οι δυο θέλησαν να συνδράμουν αυτή του δειλινού την ώρα, τους κυρίους και τις κυρίες του σώματος των Εθελοντών, στην προσευχή τους μπροστά στην εικόνα της Μητέρας Θεοτόκου και των θαυματουργών-αναργύρων ιατρών .
Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι ελπιδοφόρο για μια πολιτισμένη και παραδοσιακή κοινωνία όπως αυτή του νησιού της Σκοπέλου, να βλέπει κάποιος τέτοιες ταραγμένες μέρες, νέους ανθρώπους, ή λίγο μεγαλύτερους, να ψελλίζουν εκείνο το "Υπεραγία Θεοτόκε Σώσον ημάς..." ή το άλλο το ... " προς σε καταφεύγω σωτηρίαν επιζητών" μιας και δεν υπάρχει έλεος και σωτηρία όπως ξέρουμε καλά όλοι μας, από τις δυνάμεις και τους άρχοντες του κόσμου τούτου.
Μετά την συγκινητική και ψυχοφελή ομιλία του εφημέριου και το "Δι ευχών...", όλοι πλησίασαν μεταξύ τους, ευχήθηκαν με το χαμόγελο στα χείλη, φανερά ανακουφισμένοι, απ τη σύντομη απόδρασή τους εκτός της βουερής και ψυχαναγκαστικής καθημερινότητας.
Ο κ. Γιώργος Σ. έκανε τον εικονολήπτη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και σας αφήνουμε να απολαύσετε μικρά στιγμιότυπα αυτής της εσπερινής θαλπωρής.


  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου