Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2011

Καλά Χριστούγεννα !

Καλά Χριστούγεννα.
Μια ευχή μια φράση ένας λόγος που ακούγεται συνέχεια αυτές τις μέρες.
Πιάνουν άραγε οι ευχές;
Καμιά φορά πιάνουν λένε...
Όταν λέγονται όχι με το στόμα αλλά με την καρδιά!
Οι σκέψεις που κάνουμε, οι κουβέντες που λέμε, μόνο τότε έχουν νόημα, μόνο όταν ξεκινούν από την καρδιά μας.
Γιορτινές μέρες αυτές! Όλο λαμπρότητα, φως, χαρά, κέφι, και .... και ; τι άλλο; μόνο αυτά;
Τα Χριστούγεννα μιλάνε για αγάπη. Ποια αγάπη;
Την κοσμική αγάπη; Όχι βέβαια!
Ο Χριστός που γεννιέται, μίλησε για την αγάπη όχι έτσι αόριστα, αλλά την Αγάπη προς τους γύρω μας.
Συμμετέχω στη χαρά των Χριστουγέννων, σημαίνει συμμετέχω στην Αγάπη.
Ανοίγω την καρδιά μου στους άλλους. Δέχομαι τους άλλους μέσα στην ψυχή μου. Τους δέχομαι ως εικόνες του Θεού.
Τους τιμώ, τους εκτιμώ, τους αγκαλιάζω.
Ανοίγω το σπίτι μου στον ξένο, στον γείτονα, στον φίλο, στο συνεργάτη, ακόμη και στον εχθρό μου!
Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι συμβολίζει την Τράπεζα του Χριστού. Στρωμένο για όλους. Γεμάτο με αγαθά αγάπης κι όχι με πλούσια εδέσματα!
Τι κι αν πω τα κάλαντα 3 ώρες. Τι κι αν αγοράσω του κόσμου τα καλά... Τι κι αν βάλω δυνατά τη μουσική. Τι κι αν ψάλλω ακόμη, ύμνους με μεγάλη φωνή κι ανάψω πολλά κεριά!
Αν κλείσω την πόρτα της ψυχής, την πόρτα  της καρδιάς, αν στο γιορτινό τραπέζι δεν υπάρχει ο περαστικός, ο διπλανός, που ζει μόνος αυτές τις μέρες, ο ταλαιπωρημένος "πλησίον", αυτός που στεναχώρησα, αυτός που κάτι έκανε κάποτε για μένα, τότε δεν έχω χριστούγεννα, δεν είμαι στη συνοδεία της φάτνης, δεν έστρωσα το τραπέζι μου στο όνομα του Χριστού.
Ζούμε σε καιρούς κρίσιμους. Όχι από οικονομικής άποψης. Αλλά από ανθρωπιστικής άποψης.
Φτωχύναμε σαν άνθρωποι. Χαθήκαμε σαν χριστιανοί. Γίναμε τυπικοί κι όχι ουσιαστικοί χριστιανοί.
Εκκλησιαζόμαστε από συνήθεια, από ανάγκη, από ματαιοδοξία, για επίδειξη!
Πάμε εκκλησία, κοινωνούμε και μετά ζούμε μόνοι μας. Χωρίς τους άλλους. Απορρίπτουμε το σώμα του Χριστού την Εκκλησία δηλ. τους άλλους!
Πόσοι άνθρωποι ζουν ανάμεσά μας, μόνοι αυτές τις μέρες!
Τους σκεφτήκαμε; Τους είπαμε μια παρήγορη κουβέντα; Τους χαμογελάσαμε με αισιοδοξία; Τους καλέσαμε στο γιορτινό τραπέζι με τον καλό μας λόγο;
Μήπως απλά μαγειρέψαμε για να βρεθούμε, ΕΜΕΙΣ ΜΟΝΟ, στο τραπέζι αυτό;
Μήπως σφίξαμε την καρδιά μας,  κλείσαμε το νου μας και αφήσαμε τους άλλους στη μοναξιά τους;
Μα τότε γιατί να έχουμε το Χριστό μέσα μας;
Τι να κάνει με μας ο Κύριος; έτσι μονότονοι και στερημένοι από ανθρωπιά που είμαστε;
Δείτε στην εικόνα της Γέννησης πόσοι είναι μαζεμένοι!
Εύχομαι φέτος να κάνουμε Χριστούγεννα όχι μόνοι αλλά με το Χριστό και με όλους, δηλ.  Καλά Χριστούγεννα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου